Τρίτη 31 Μαρτίου 2009
Τρίτη 17 Μαρτίου 2009
Γρήγορα κι απλά

Το καλοκαίρι του 2007 η εφημερίδα Μακεδονία έγραφε για τη Νεάπολη: όαση δροσιάς αποτελεί και το πάρκο Ρουμανικών , ένας καλαίσθητος χώρος με δέντρα και πράσινο
Το καλοκαίρι του 2008 η ίδια εφημερίδα έγραψε άρθρο με τίτλο: ΝΕΑΠΟΛΗ “Υπόγεια ανάσα” το πάρκιγκ 350 θέσεων στο πάρκο Ρουμανικών (Διαβάστε το)
ο δήμος δηλώνει αποφασισμένος να μην πειράξει καθόλου το πράσινο που υπάρχει στο χώρο του πάρκου ούτε να κόψει δέντρα
ο σταθμός θα παραδοθεί σε ενάμιση χρόνο από τη θεμελίωσή του
Δηλαδή για να καταλάβουμε
Στο πάρκο των Ρουμανικών, θα γίνει υπόγειο πάρκινγκ 350 αυτοκινήτων, θα κοστίσει 5 εκατομμύρια Ευρώ, θα γίνει σε 550 μέρες και χωρίς να κοπούν δένδρα.
Σας φαίνεται λογικό;
Γιατί δεν δίνετε σε κάθε δημότη που αποσύρει το αυτοκίνητο του χωρίς να το αντικαταστήσει, 5 χιλιάρικα στο χέρι;
σε λίγες μέρες θα έχουν εξαφανιστεί από τη Νεάπολη 1000 αυτοκίνητα
Έτσι, γρήγορα κι απλά
Σάββατο 14 Μαρτίου 2009
Ψηφιακή δημόσια διοίκηση στο Δήμο Νεάπολης;

Μια ευχάριστη έκπληξη με περίμενε στην σημερινή μου επίσκεψη στον Δήμο Νεάπολης
οι επισκέψεις μου στον Δήμο είναι συνήθως διαδικτυακές
μερικές φορές βέβαια, πηγαίνω στο Δημαρχείο, αλλά για να πετάξω τα σκουπίδια της ανακύκλωσης στους κάδους που είναι απέναντι του, όταν οι υπόλοιποι κάδοι της Νεάπολης είναι γεμάτοι
κάνα δυο φορές το χρόνο πηγαίνω για πιστοποιητικά και διάφορα τέτοια
Πάντως επειδή έχω συνδυάσει τον Δήμο με σκουπίδια και γραφειοκρατεία, προτιμώ να τον επισκέπτομαι "ηλεκτρονικά"
Ούτως ή άλλως ήμουν οπαδός, από τα διαδικτυακά γεννοφάσκια του
Να πω τώρα για την έκπληξη μου;
Ανακάλυψα στη στήλη "προκηρύξεις-διαγωνισμοί" του Δήμου Νεάπολης, έναν διαγωνισμό (τον μοναδικό) με θέμα
“ΔΡΑΣΕΙΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΝΕΑΠΟΛΗΣ”
ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ
Δεν ξέρω αν προϋπήρξε λάθος επανάληψη ή εν γένει επανάληψη, αλλά έχω αμφιβολίες για τον χρόνο δημοσίευσης του διαγωνισμού.
Εγώ πάντως το έμαθα σήμερα!
Όπως φαίνονται στις κίτρινες ημερομηνίες του εγγράφου η προκήρυξη του είναι στις 27/10/08 και η διενέργεια του στις 19/11/08
Το ευχάριστο είναι το "ΔΡΑΣΕΙΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ.."
Η έκπληξη "..ΨΗΦΙΑΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΝΕΑΠΟΛΗΣ"
Αλήθεια!
Ενημερώθηκαν κι ευαισθητοποιήθηκαν οι πολίτες και οι επιχειρήσεις;
Ολοκληρώθηκε το έργο;
Ενημερώστε με
θα κάνει ξαστεριά;
Παρασκευή 13 Μαρτίου 2009
Από άλλο πλανήτη

Αντιγράφω από δελτίο τύπου που δημοσιεύτηκε στις 6/3/09 στο planet.ΠΑΣΟΚ
Η Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Α΄Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το δήμο Νεάπολης, το Τοπικό Συμβούλιο Νεολαίας Νεάπολης και τη Νεολαία ΠΑΣΟΚ Νεάπολης, διοργανώνουν δενδροφύτευση την Κυριακή 8 Μαρτίου 2009 στο δήμο Νεάπολης.
Η συγκέντρωση θα γίνει στις 12:30 μπροστά από το δημαρχείο Νεάπολης.
Τι έγινε ρε παιδιά;
Μίλησε ο ΑΡΧΗΓΟΣ για "πράσινη ανάπτυξη" και σε 2 μερούλες οργανώσατε δενδροφύτευση;
Είκοσι-τόσα χρόνια που είστε δημοτική αρχή (αν θυμάμαι καλά), φροντίσατε να διατηρηθεί το γκρίζο της πόλης, φρεσκάροντας και ανακαινίζοντας τσιμέντα και μπετά (για να μην αναφερθώ σε δένδρα που κόπηκαν ...)
Πάντως χαίρομαι ιδιαιτέρως. Είμαι σχεδόν ευτυχής!
αφού κινητοποιήθηκαν ο Δήμος, η νεολαία ΠΑΣΟΚ Νεάπολης, το τοπικό συμβούλιο νέων Νεάπολης (άσχετο: κι αυτοί ΠΑΣΟΚ είναι;)θα πρέπει να έγινε μεγάλη δενδροφύτευση.
Δεν ξεκινάτε λοιπόν σιγά-σιγά να ξηλώνετε και κανένα τσιμέντο;
θα βοηθήσω κι εγώ.
Προς το παρόν πάω βόλτα στο άλσος του Στρεμπενιώτη
ή μήπως όχι;
Πέμπτη 12 Μαρτίου 2009
Η Ελλάδα στην 5η θέση παγκοσμίως για την Ώρα της Γης

Μόλις 17 μέρες απομένουν για την Ώρα της Γης 2009 (Σάββατο, 28 Μαρτίου, 20:30) και η Ελλάδα δηλώνει δυναμικό παρών στο μεγαλύτερο συμμετοχικό γεγονός ενάντια στην κλιματική αλλαγή που διοργανώθηκε ποτέ στον πλανήτη. Περισσότεροι από 160 δήμοι και κοινότητες της χώρας έχουν ήδη δηλώσει επίσημα τη συμμετοχή τους, φέρνοντας την Ελλάδα στην πέμπτη θέση παγκοσμίως, ελάχιστα πίσω από τον Καναδά, ανάμεσα στις χώρες με την εντονότερη συμμετοχή στην Ώρα της Γης. Στην πρώτη θέση κατατάσσεται η γενέτειρα της πρωτοβουλίας, Αυστραλία ενώ την ακολουθούν η Γαλλία και το Βέλγιο.
Η ενθουσιώδης ανταπόκριση της τοπικής αυτοδιοίκησης και των πολιτών στο κάλεσμα του WWF Ελλάς έχει ως αποτέλεσμα η ελληνική παρουσία στην Ώρα της Γης να έχει ξεπεράσει το 10% του παγκόσμιου στόχου συμμετοχής που δεν είναι άλλος από τις 1000 πόλεις σε ολόκληρο τον κόσμο.
«Η Ελλάδα για ακόμα μια φορά αποδεικνύει ότι όταν θέλει – μπορεί. Η πέμπτη θέση της χώρας μας σε μια άτυπη παγκόσμια κατάταξη ανάμεσα στις χώρες που συμμετέχουν με τις περισσότερες πόλεις στην Ώρα της Γης έρχεται να το επαληθεύσει. Ωστόσο το μεγάλο στοίχημά μας είναι η ατομική συμμετοχή των πολιτών. Κάθε πολίτης που εγγράφεται ηλεκτρονικά στο http://www.earthhour.org/signup/gr:el δεν δηλώνει απλά τη συμμετοχή του στο μεγαλύτερο περιβαλλοντικό γεγονός στον πλανήτη – Συνυπογράφει μια παγκόσμια έκκληση προς τους ηγέτες των Ηνωμένων Εθνών και απαιτεί γενναίες αποφάσεις στην Παγκόσμια Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή που θα πραγματοποιηθεί στην Κοπεγχάγη τον ερχόμενο Δεκέμβριο», δήλωσε ο Γιώργος Βελλίδης, Επικεφαλής του τμήματος Επικοινωνίας του WWF Ελλάς.
Πέραν της μαζικής κινητοποίησης δήμων και κοινοτήτων, πλήθος φορέων, σχολείων και επιχειρήσεων συμμετέχουν στην Ώρα της Γης, οργανώνοντας πρωτότυπες δράσεις. Περίπου 80 επιχειρήσεις και δεκάδες εκπαιδευτικά ιδρύματα έχουν μέχρι τώρα ενώσει τις δυνάμεις τους στον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή, κλιμακώνοντας τις δραστηριότητές τους με στόχο την 28η Μαρτίου.
Προωθήστε αυτό το mail και δώστε τη δύναμή σας στο μήνυμα της Ώρας της Γης και στον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή.
Με φιλικούς χαιρετισμούς,
Γιώργος Βελλίδης, Επικεφαλής Τμήματος Επικοινωνίας WWF Ελλάς
Δευτέρα 9 Μαρτίου 2009
Τετάρτη 4 Μαρτίου 2009
Νίκο συνέχισε

Ηταν η προσωποποίηση της «άλλης Ελλάδας». Με μια σπουδαία ανακάλυψη στην πληροφορική κατέκτησε την πρώτη θέση σε ευρωπαϊκό μαθητικό διαγωνισμό. Αντιλαμβανόμενος τη σπουδαιότητα του επιτεύγματός του ο ΕΤ ανέδειξε το θέμα στο πρωτοσέλιδο της 30ής Σεπτεμβρίου 2008, με αποτέλεσμα ο 17χρονος μαθητής Νίκος Πασσαλής από τη Θεσσαλονίκη να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης για δύο μέρες. Ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής τού έστειλε συγχαρητήρια επιστολή. Επιπλέον οι (τότε) υπουργοί Τύπου και Παιδείας καθώς και διάφοροι πολιτικοί προχώρησαν σε διθυραμβικές δηλώσεις.
Από τότε πέρασαν πέντε μήνες. Ο μαθητής επέστρεψε στα θρανία και συνέχισε την έρευνά του. Ο ΕΤ παίρνει και πάλι την πρωτοβουλία να δει πόσο έχει αλλάξει η ζωή του 17χρονου μετά τη δημοσιότητα που πήρε η διάκρισή του και αν το «λαμπρό μυαλό» αξιοποιήθηκε από κάποιο φορέα ή ίδρυμα. «Δεν έχει γίνει τίποτα…» λέει ο 17χρονος επιχειρώντας να κρύψει την απογοήτευσή του.
Τα μοναδικά οφέλη δουλειάς ενός έτους που βραβεύτηκε σε έναν ευρωπαϊκό διαγωνισμό ήταν 1.000 ευρώ, ένας φορητός υπολογιστής και ένα έργο χαρακτικής. Πολλοί έσπευσαν να «φωτογραφηθούν» δίπλα στον Νίκο Πασσαλή, αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση της πρωτιάς του στο διαγωνισμό. Ο Δήμος Νεάπολης, όπου ζει με την οικογένειά του, τον βράβευσε δίνοντάς του ένα έργο χαρακτικής. Ακολούθησε βράβευση από τη Νομαρχία Θεσσαλονίκης, όπου ο Παναγιώτης Ψωμιάδης τού χάρισε ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή, ενώ σε ειδική εκδήλωση της Βουλής ο πρόεδρος του Σώματος κ. Δημήτρης Σιούφας τού έδωσε μία επιταγή 1.000 ευρώ.
Ομως αυτά επιζητούσε ένα νέο παιδί γεμάτο όρεξη για δουλειά και διακρίσεις; Αυτά εννοούσε στην επιστολή του ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος υπογράμμιζε πως «η διάκριση αυτή αποτελεί ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για τις δυνατότητες της νέας μας γενιάς και μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια που θα ενθαρρύνει τη μελέτη και έρευνα της επιστήμης της Πληροφορικής»;
«Δεν περίμενα να πάρει τέτοια έκταση η πρωτιά μου στο διαγωνισμό της EIROForum, που αποτελείται από μια κοινοπραξία των επτά μεγαλύτερων ερευνητικών κέντρων της Ευρώπης. Κρατούσα μικρό καλάθι απέναντι σε όλη αυτή τη δημοσιότητα και τα οφέλη της. Καλώς ή κακώς, επαληθεύτηκα», πρόσθεσε.
Τους τελευταίους μήνες ο Νίκος Πασσαλής ήρθε σε επικοινωνία με διάφορους καθηγητές πανεπιστημίων. Ολες αυτές οι επαφές έγιναν σε ένα καθαρά… θεωρητικό επίπεδο. Εντύπωση προκαλεί πως κανένας εκπρόσωπος του ιδιωτικού τομέα δεν επικοινώνησε μαζί του. Αν ο μαθητής ζούσε στις ΗΠΑ ή σε χώρα της κεντρικής Ευρώπης, πιθανότατα, οι πολυεθνικές θα έκαναν ουρές έξω από το σπίτι του εξασφαλίζοντας από τώρα μια συνεργασία.
ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ
Ελεύθερος Τύπος
Δημοσιεύτηκε Τρίτη 3 Μαρτίου 2009
Δευτέρα 2 Μαρτίου 2009
Ροκ για λίγους

Η πόλη ήταν έρημη για το τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας αλλά το "Υπόγειο" ζωντάνεψε την Νεάπολη με ήχους κλασικού ροκ από τους zero-zero

Φυσικά δεν έχασε την ευκαιρία ο Αποστόλης και μετά από 20 χρόνια ξανακάθισε στα τύμπανα, με τον Βασίλη στο μπάσο και τον Μιχάλη στην κιθάρα να τραγουδάει στον ρυθμό τους
Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2009
keep Rocking στη Νεάπολη
Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2009
Ανακύκλωση στη Νεάπολη
Έξω από το γυμνάσιο όπου κάθε μέρα περνάνε εκατοντάδες μαθητές

Απέναντι από το Δημαρχείο Νεάπολης όπου εκτός από τους εκατοντάδες μαθητές που περνούν καθημερινά, μπαινοβγαίνουν στο δημαρχείο δημότες, υπάλληλοι του Δήμου, Δημοτικοί σύμβουλοι αλλά και ο ανώτατος Δημοτικός Άρχων και οι συνεργάτες του

Το Δημαρχείο έχει την τιμή να έχει κι άλλο κάδο ανακύκλωσης απέναντι από την είσοδο του

Μα είναι τόσο δύσκολο στους Δημοτικούς Άρχοντες να ασχοληθούν με την πεζή καθημερινότητα;
O πολιτισμός μας ξεκινάει από τα σκουπίδια μας
Ο κόσμος είναι πλέον συνειδητοποιημένος και δεν θέλει να βρομίζει άλλο το περιβάλλον.
Κάντε κάτι για την ανακύκλωση
Δεν αντιλαμβάνεστε ότι η Νεάπολη έχει μετατραπεί σε παρακμιακή συνοικία;
Και την κύρια ευθύνη την έχετε εσείς κυρίες και κύριοι, διαχρονικοί δημοτικοί σύμβουλοι και άρχοντες μιας συνοικίας που προσωπικά ντρέπομαι για την κατάντια της
Εσείς;
(Φωτογραφίες- Παρασκευή 20/02/09 13:00)

Απέναντι από το Δημαρχείο Νεάπολης όπου εκτός από τους εκατοντάδες μαθητές που περνούν καθημερινά, μπαινοβγαίνουν στο δημαρχείο δημότες, υπάλληλοι του Δήμου, Δημοτικοί σύμβουλοι αλλά και ο ανώτατος Δημοτικός Άρχων και οι συνεργάτες του

Το Δημαρχείο έχει την τιμή να έχει κι άλλο κάδο ανακύκλωσης απέναντι από την είσοδο του

Μα είναι τόσο δύσκολο στους Δημοτικούς Άρχοντες να ασχοληθούν με την πεζή καθημερινότητα;
O πολιτισμός μας ξεκινάει από τα σκουπίδια μας
Ο κόσμος είναι πλέον συνειδητοποιημένος και δεν θέλει να βρομίζει άλλο το περιβάλλον.
Κάντε κάτι για την ανακύκλωση
Δεν αντιλαμβάνεστε ότι η Νεάπολη έχει μετατραπεί σε παρακμιακή συνοικία;
Και την κύρια ευθύνη την έχετε εσείς κυρίες και κύριοι, διαχρονικοί δημοτικοί σύμβουλοι και άρχοντες μιας συνοικίας που προσωπικά ντρέπομαι για την κατάντια της
Εσείς;
(Φωτογραφίες- Παρασκευή 20/02/09 13:00)
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009
Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009
Πολίτης και δημοκρατία
Πολίτης, όπως προσδιορίζεται από τον Αριστοτέλη, είναι εκείνος που «μετέχει κρίσεως και αρχής». (Πολιτικά, ΙΙΙ)
«Μετέχω στην κρίση σημαίνει ότι συμμετέχω άμεσα στην δικαστική εξουσία και την απονομή της δικαιοσύνης και μετέχω στην αρχή σημαίνει ότι συμμετέχω άμεσα στην κυβερνητική εξουσία» (Κ. Καστοριάδης, Η αρχαία Ελληνική δημοκρατία, σ. 16).
Ο δήμος υποδηλώνει ένα ειδικό τρόπο οργάνωσης της πολιτικής ζωής της πόλεως η οποία ορίζεται ως ένα σύνολο ελεύθερων πολιτών που αποφασίζουν, όπως προκύπτει από τη χρήση του «έδοξεν τη βουλή και τω δήμω» στο τυπικό όλων των δημοσίων εγγράφων.
«Ο δήμος είναι κύριος των πάντων, και τα πάντα διοικεί με τα ψηφίσματα και με τα δικαστήρια όπου ο ίδιος κατέχει την εξουσία» (Αριστοτέλης, Αθηναίων Πολιτεία) και ασκεί την εξουσία ως άμεση δημοκρατία, δηλαδή την ασκεί απευθείας ο ίδιος χωρίς «αντιπροσώπους».
Μια τέτοια πολιτική κοινότητα, ακριβώς επειδή αντλούσε τη νομιμοποίησή της από τον εαυτό της και μόνο, μπορούσε να υφίσταται μέσα από μια διεργασία διαρκούς αυτοθέσμισης, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορούσε να έχει μια συγκεκριμένη τελική πολιτική μορφή η οποία διαμορφώθηκε μια για πάντα αλλά να βρίσκεται σε μια συνεχή αυτοδημιουργία και αναδημιουργία, συγχρόνως.
Γιατί «η αυτοθέσμιση δεν είναι κατάσταση, είναι διαδικασία που εκφράζεται ως δραστηριότητα μεταβολής των “βασικών”, “καταστατικών” και “συνταγματικών” νόμων (δηλαδή, της πολιτείας) και των άλλων θεσμών, όχι όλων συλλήβδην και ταυτοχρόνως αλλά σταδιακά, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις περιστάσεις». (Κ. Καστοριάδης, ο.π.)
Μέσα από μια μακραίωνη πορεία, ο Δήμος:
• Από θεσμός που εξέφραζε ένα σύνολο πολιτών οι οποίοι αποφασίζουν και νομοθετούν άμεσα, μεταμορφώθηκε σε μια αποκρουστική καρικατούρα του προηγούμενου εαυτού του, την έμμεση «δημοκρατία» (θεσμό που εκφράζει ένα σύνολο υπηκόων οι οποίοι μεταβιβάζουν σε κάποιον άλλο το δικαίωμα να αποφασίζει και να νομοθετεί εξ’ ονόματος τους και εναντίον τους).
• Από τρόπος συγκρότησης μιας κοινότητας ελεύθερων πολιτών (που ήταν «αυτόνομη, αυτοδίκαιη και αυτοτελής» και στηριζόταν στο απαραβίαστο δικαίωμα να αποφασίζουν άμεσα εκείνοι που την ενσάρκωναν), μετασχηματίστηκε σε έναν, ήσσονος σημασίας, γραφειοκρατικό θεσμό που εδράζεται σε μια δουλική σχέση με την κρατική εξουσία, στο πλαίσιο της οποίας ο πρώην ελεύθερος πολίτης μπορεί να υφίσταται μόνο ως δουλοπρεπής υπήκοος.
Με βάση αυτό το θεμελιώδες στοιχείο, η έμμεση δήθεν «δημοκρατία» αποτελεί πλήρη αναίρεση και ριζική άρνηση της δημοκρατίας: Η δημοκρατία ή είναι άμεση ή δεν είναι δημοκρατία.
Κι ακριβώς, προκειμένου να επικαλυφθεί ο άκρως ολιγαρχικός χαρακτήρας της έμμεσης δήθεν «δημοκρατίας», εφευρέθηκε το τελετουργικό της αναγωγής του υπηκόου σε δήθεν «πολίτη» για μια μέρα κάθε τέσσερα χρόνια, μέσω του οποίου απλώς επικυρώνεται δημοσίως η εν λευκώ εξουσιοδότηση των υπηκόων στους επαγγελματίες πολιτικούς να αποφασίζουν για την καλύτερη δυνατή διαχείριση των ευτελών συμφερόντων και των εξευτελιστικών προνομίων τους.
Και οι υπήκοοι, επιλήσμονες της ιστορικής διδαχής σύμφωνα με την οποία «πίσω από κάθε σωτήρα βαδίζει ένας δήμιος» (Samuel Johnson), σπεύδουν να παραχωρούν σε τακτά διαστήματα στους εξουσιοφρενείς επαγγελματίες πολιτικούς μια εν λευκώ εξουσιοδότηση, που τους επιτρέπει να διευρύνουν αενάως τα υλικά τους συμφέροντα και τα προνόμιά τους και να επιλύουν με επίπλαστο τρόπο τα πλείστα όσα ψυχολογικά και σεξουαλικά τους προβλήματα.
Απόσπασμα από άρθρο του Κλεάνθη Γρίβα
Πηγή: zougla.gr
Για το πλήρες δημοσίευμα ΕΔΩ
«Μετέχω στην κρίση σημαίνει ότι συμμετέχω άμεσα στην δικαστική εξουσία και την απονομή της δικαιοσύνης και μετέχω στην αρχή σημαίνει ότι συμμετέχω άμεσα στην κυβερνητική εξουσία» (Κ. Καστοριάδης, Η αρχαία Ελληνική δημοκρατία, σ. 16).
Ο δήμος υποδηλώνει ένα ειδικό τρόπο οργάνωσης της πολιτικής ζωής της πόλεως η οποία ορίζεται ως ένα σύνολο ελεύθερων πολιτών που αποφασίζουν, όπως προκύπτει από τη χρήση του «έδοξεν τη βουλή και τω δήμω» στο τυπικό όλων των δημοσίων εγγράφων.
«Ο δήμος είναι κύριος των πάντων, και τα πάντα διοικεί με τα ψηφίσματα και με τα δικαστήρια όπου ο ίδιος κατέχει την εξουσία» (Αριστοτέλης, Αθηναίων Πολιτεία) και ασκεί την εξουσία ως άμεση δημοκρατία, δηλαδή την ασκεί απευθείας ο ίδιος χωρίς «αντιπροσώπους».
Μια τέτοια πολιτική κοινότητα, ακριβώς επειδή αντλούσε τη νομιμοποίησή της από τον εαυτό της και μόνο, μπορούσε να υφίσταται μέσα από μια διεργασία διαρκούς αυτοθέσμισης, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορούσε να έχει μια συγκεκριμένη τελική πολιτική μορφή η οποία διαμορφώθηκε μια για πάντα αλλά να βρίσκεται σε μια συνεχή αυτοδημιουργία και αναδημιουργία, συγχρόνως.
Γιατί «η αυτοθέσμιση δεν είναι κατάσταση, είναι διαδικασία που εκφράζεται ως δραστηριότητα μεταβολής των “βασικών”, “καταστατικών” και “συνταγματικών” νόμων (δηλαδή, της πολιτείας) και των άλλων θεσμών, όχι όλων συλλήβδην και ταυτοχρόνως αλλά σταδιακά, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις περιστάσεις». (Κ. Καστοριάδης, ο.π.)
Μέσα από μια μακραίωνη πορεία, ο Δήμος:
• Από θεσμός που εξέφραζε ένα σύνολο πολιτών οι οποίοι αποφασίζουν και νομοθετούν άμεσα, μεταμορφώθηκε σε μια αποκρουστική καρικατούρα του προηγούμενου εαυτού του, την έμμεση «δημοκρατία» (θεσμό που εκφράζει ένα σύνολο υπηκόων οι οποίοι μεταβιβάζουν σε κάποιον άλλο το δικαίωμα να αποφασίζει και να νομοθετεί εξ’ ονόματος τους και εναντίον τους).
• Από τρόπος συγκρότησης μιας κοινότητας ελεύθερων πολιτών (που ήταν «αυτόνομη, αυτοδίκαιη και αυτοτελής» και στηριζόταν στο απαραβίαστο δικαίωμα να αποφασίζουν άμεσα εκείνοι που την ενσάρκωναν), μετασχηματίστηκε σε έναν, ήσσονος σημασίας, γραφειοκρατικό θεσμό που εδράζεται σε μια δουλική σχέση με την κρατική εξουσία, στο πλαίσιο της οποίας ο πρώην ελεύθερος πολίτης μπορεί να υφίσταται μόνο ως δουλοπρεπής υπήκοος.
Με βάση αυτό το θεμελιώδες στοιχείο, η έμμεση δήθεν «δημοκρατία» αποτελεί πλήρη αναίρεση και ριζική άρνηση της δημοκρατίας: Η δημοκρατία ή είναι άμεση ή δεν είναι δημοκρατία.
Κι ακριβώς, προκειμένου να επικαλυφθεί ο άκρως ολιγαρχικός χαρακτήρας της έμμεσης δήθεν «δημοκρατίας», εφευρέθηκε το τελετουργικό της αναγωγής του υπηκόου σε δήθεν «πολίτη» για μια μέρα κάθε τέσσερα χρόνια, μέσω του οποίου απλώς επικυρώνεται δημοσίως η εν λευκώ εξουσιοδότηση των υπηκόων στους επαγγελματίες πολιτικούς να αποφασίζουν για την καλύτερη δυνατή διαχείριση των ευτελών συμφερόντων και των εξευτελιστικών προνομίων τους.
Και οι υπήκοοι, επιλήσμονες της ιστορικής διδαχής σύμφωνα με την οποία «πίσω από κάθε σωτήρα βαδίζει ένας δήμιος» (Samuel Johnson), σπεύδουν να παραχωρούν σε τακτά διαστήματα στους εξουσιοφρενείς επαγγελματίες πολιτικούς μια εν λευκώ εξουσιοδότηση, που τους επιτρέπει να διευρύνουν αενάως τα υλικά τους συμφέροντα και τα προνόμιά τους και να επιλύουν με επίπλαστο τρόπο τα πλείστα όσα ψυχολογικά και σεξουαλικά τους προβλήματα.
Απόσπασμα από άρθρο του Κλεάνθη Γρίβα
Πηγή: zougla.gr
Για το πλήρες δημοσίευμα ΕΔΩ
Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009
Μερικές επισημάνσεις
Τις τελευταίες μέρες μετά από συζήτηση που προκλήθηκε από τον γράφοντα στο "υπόγειο", εκφράστηκε έντονα η άποψη, πως δεν είναι δυνατόν σε ένα blog που φέρνει την επικεφαλίδα Α.ΠΑ.Ν να υπάρχουν συνδέσεις (Links) που οδηγούν σε άλλα blogs με περιεχόμενο αναρτήσεων που δεν γνωρίζουμε εκ των προτέρων και φυσικά δεν ελέγχουμε.
Ως δημιουργός και διαχειριστής λοιπόν αυτού του χώρου θα ήθελα να επισημάνω τα εξής:
Παρά τις επανειλημμένες κι επίμονες εκκλήσεις μου για δημιουργία συντακτικής ομάδας, η συμμετοχή είναι μηδενική.
Επειδή κατά τη γνώμη μου ένα blog, πρέπει να είναι ένας ενεργός χώρος ελεύθερης έκφρασης και δημοσιοποίησης σκέψεων, απόψεων, ιδεών, προβληματισμών, κριτικής,
επειδή ο παρών χώρος ξεκίνησε με σκοπό να μάθουμε όλοι να χρησιμοποιούμε τα νέα μέσα,
επειδή ούτως ή άλλως ένα blog -πάντα κατά τη γνώμη μου- είναι ενεργό μόνο αν έχει συχνές δημοσιεύσεις
επιτρέψτε μου να επιμείνω πως ίσως τελικά κάποιοι στη Νεάπολη θα ενεργοποιηθούν.
Έτσι κι αλλιώς τα πρώτα βήματα είναι...
Ο τίτλος του blog είναι πλέον η ηλεκτρονική του διεύθυνση επειδή πρακτικά δεν μπορεί να εκφράζει μόνο τις θέσεις και τις δραστηριότητες της Α.ΠΑ.Ν αλλά θα συνεχίσει να τις φιλοξενεί όπως και οτιδήποτε άλλο χρήσιμο ή ενδιαφέρον από το διαδίκτυο, είτε μέσω συνδέσεων είτε με αναρτήσεις.
Παρατηρήσεις και προτάσεις στο neapoli.gr@gmail.com
Ως δημιουργός και διαχειριστής λοιπόν αυτού του χώρου θα ήθελα να επισημάνω τα εξής:
Παρά τις επανειλημμένες κι επίμονες εκκλήσεις μου για δημιουργία συντακτικής ομάδας, η συμμετοχή είναι μηδενική.
Επειδή κατά τη γνώμη μου ένα blog, πρέπει να είναι ένας ενεργός χώρος ελεύθερης έκφρασης και δημοσιοποίησης σκέψεων, απόψεων, ιδεών, προβληματισμών, κριτικής,
επειδή ο παρών χώρος ξεκίνησε με σκοπό να μάθουμε όλοι να χρησιμοποιούμε τα νέα μέσα,
επειδή ούτως ή άλλως ένα blog -πάντα κατά τη γνώμη μου- είναι ενεργό μόνο αν έχει συχνές δημοσιεύσεις
επιτρέψτε μου να επιμείνω πως ίσως τελικά κάποιοι στη Νεάπολη θα ενεργοποιηθούν.
Έτσι κι αλλιώς τα πρώτα βήματα είναι...
Ο τίτλος του blog είναι πλέον η ηλεκτρονική του διεύθυνση επειδή πρακτικά δεν μπορεί να εκφράζει μόνο τις θέσεις και τις δραστηριότητες της Α.ΠΑ.Ν αλλά θα συνεχίσει να τις φιλοξενεί όπως και οτιδήποτε άλλο χρήσιμο ή ενδιαφέρον από το διαδίκτυο, είτε μέσω συνδέσεων είτε με αναρτήσεις.
Παρατηρήσεις και προτάσεις στο neapoli.gr@gmail.com
Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2009
Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2009
Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2008
Άμεση Δημοκρατία
(αναδημοσίευση)
ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ: πάρα πολύς κόσμος στα ιστολόγια έχει αρχίσει να μιλάει για ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ... πραγματικά, το επόμενο βήμα που -κι ως Έλληνες αν θέλετε- θα έπρεπε να το έχουμε ανακαλύψει προ πολλού, είχε σκεπαστεί για δεκαετίας κάτω από τους διάφορους ιδεολογικούς αχταρμάδες μας. Αυτό πρέπει να είναι το πρόταγμά μας. Σας παραθέτω ένα κείμενο που προσπαθώ να το διαδώσω όσο περισσότερο μπορώ. Να γίνει το βασικό μας σύνθηκα η ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Να αποφασίζουμε με δημοψηφίσματα για το αν θέλουμε ένοπλοιυσ μπάτσους, ΜΑΤ, 28 δις στους τραπεζίτες, διαχωρισμό εκκλησίας-κράτους κ.α.
.......................................................
1. Το παιχνίδι έχει αρχίσει ήδη να χάνεται. Τα ΜΜΕ, αφού πούλησαν το θέμα για δύο μέρες, έπειτα άρχισαν να δείχνουν τις σπασμένες τζαμαρίες των εμπόρων και να τρομοκρατούν τον κόσμο με την κρίση αλλά και αναφερόμενοι στους διαδηλωτές ως «τρομοκράτες» (ΑΝΤ1) και «ταραξίες», κουκουλοφόρους κτλ. τα υπόλοιπα κανάλια, τώρα πνίξανε την ιστορία κι έχουν περάσει σε άλλα θέματα και στο γνωστό τους σαπουνοπρόγραμμα.
2. Όπως είπε ένας φίλος σε μια συνέλευση στο Πολυτεχνείο, «αυτή είναι μια ιστορική ευκαιρία που πρέπει να αρπάξουμε από τα μαλλιά». Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο εάν δούμε τη μεγάλη εικόνα. Η όλη συζήτηση και ο διχασμός «Πολυτεχνείο – Νομική» κτλ. είναι η μικρή εικόνα, και μας την διδάσκουν από γενιά σε γενιά ακριβώς επειδή την ελέγχουν και μπορούν να την περιθωριοποιούν και τελικά να την εκτονώνουν, σαν το κύμα που σκάει στο βράχο και μετά επιστρέφει στην προηγούμενη «γαλήνη».
3. Όσο καλά και αν οργανωθεί και συντονιστεί το λεγόμενο φοιτητικό και μαθητικό κίνημα, δεν πρόκειται να υπάρξει καμία απολύτως εξέλιξη, όπως βλέπουμε να επαναλαμβάνεται και σε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες (καταλήψεις ’90 – Τεμπονέρας). Απλά μεγαλώνει η λίστα των νεκρών ενώ ο αυταρχισμός του κράτους παραμένει στην ίδια παλιά του αντιστοιχία με τις αντιστάσεις της κοινωνίας. Άλλη αντίσταση είχε η ελληνική, αλλά και παγκόσμια κοινωνία το ’70, άρα και άλλη μορφή αυταρχισμού, άλλες αντιστάσεις έχει η σύγχρονη καταναλωτική, αποβλακωμένη από την ιδιωτική τηλεόραση κοινωνία. Ο σύγχρονος φασισμός είναι ο Ευαγγελάτος, ο Πρετεντέρης, ο Κούγιας, ο Λαμπράκης, αλλά και η πλήρης αποδοχή μιας διεφθαρμένης πολιτκής σκηνής αλλά και μιας διεφθαρμένης ως το κόκαλο κοινωνίας. Δεν είναι στη φύση του ανθρώπου η ρεμούλα, το φακελάκι των γιατρών, το λάδωμα των δημόσιων λειτουργών, οι αναρίθμητες περιπτώσεις κατάχρησης του κοινωνικού πλούτου, του δημόσιου χρήματος από τα ελληνικά και ξένα κεφάλαια, από τις πολυεθνικές. Όλα αυτά είναι προϊόν του καπιταλιστικού και ειδικά για τη χώρα μας του ελληνικού πλιατσικοκαπιταλιστικού συστήματος.
4. Η πραγματική πρόκληση των ημερών μας, δεδομένης της παγκόσμιας κρίσης αυτής της φούσκας που ονομάζεται παγκόσμια οικονομία, δεν είναι να οργανώσουμε το φοιτητικό και μαθητικό κίνημα, αλλά να αφυπνίσουμε το λαϊκό, κοινωνικό κίνημα που κοιμάται ακόμα στην τραγική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, ακόμα και μετά από την πρόσφατη δολοφονία ενός παιδιού αλλά και τις μετέπειτα σαφείς ενδείξεις του ότι ζούμε σε μια χούντα.
5. Σε αυτή την ιστορική ευκαιρία, που έχει ήδη βγει έξω από τα σύνορα της χώρας και με αφετηρία τα γκέτο του Παρισιού πριν 2 χρόνια σιγοβράζει σε όλη την Ευρώπη (αλλά και σε Ασία και Αυστραλία, ακόμα και Αμερική) εδώ και πολλά χρόνια, μιας Ευρώπης που βλέπει, απέναντι στην επέλαση της Παγκόσμιας Αμερικανικής κυριαρχίας, την Ε.Ε. να μην ασχολείται ουσιαστικά με τίποτα άλλο παρά με την εδραίωση της εκμεταλλευτικής εξουσίας της στους ίδιους τους λαούς της, οφείλουμε να φτάσουμε στη ρίζα του προβλήματος. Οφείλουμε να ονειρευτούμε πραγματικά και όχι συμβατικά.
6. Που βρίσκεται λοιπόν το πρόβλημα; Είναι η αστυνομία και ο στρατός; Όχι γιατί αυτοί δεν είναι παρά ο κατασταλτικός μηχανισμός της πολιτικής εξουσίας και του κράτους. Είναι λοιπόν η κυβέρνηση και η άρτια οργανωμένη αντιπολίτευση, αριστερή και κεντρώα, όπως αποδείχθηκε για άλλη μια φορά από όλες τις ενέργειες διάσπασης του κινήματος αλλά και το ξεκάθαρο ξεπούλημα του αγώνα; Όχι, γιατί αυτοί δεν είναι παρά οι υπάλληλοι της πραγματικής εξουσίας, της οικονομικής εξουσίας. Τα κόμματα ανήκουν σε αυτούς που τα χρηματοδοτούν και στα κέντρα αποφάσεων που τα στηρίζουν τα οποία κέντρα αποφάσεων ξεκινάν από τους ντόπιους μεγαλοκαρχαρίες μέχρι τη λέσχη Μπίλτερμπεργκ κι ακόμα παραπέρα. Ο Αλέξης δεν δολοφονήθηκε επειδή ένας μπάτσος τρελάθηκε, ο Αλέξης δεν δολοφονήθηκε επειδή όλοι οι μπάτσοι είναι γουρούνια, ο Αλέξης δεν δολοφονήθηκε επειδή το κράτος είναι αυταρχικό, ο Αλέξης δεν δολοφονήθηκε επειδή φταίει η συγκεκριμένη κυβέρνηση Καραμανλή (Ο Καλτεζάς δολοφονήθηκε επί ΠΑΣΟΚ). Ο Αλέξης δολοφονήθηκε επειδή είχε την κοινή με όλους μας ατυχία να ζει σε αυτή την εποχή, σε αυτόν τον κόσμο, σε αυτό το σύστημα κοινωνικής οργάνωσης και διαχείρισης του παραγόμενου, κοινού πλούτου.
7. Το πρόβλημα είναι συστημικό. Η λύση και το κύριο αίτημα σε έναν κόσμο που καταρρέει, σε ένα σύστημα που πλέον τρώει τις σάρκες του είναι η αλλαγή του πολιτικού μας συστήματος με τη μετάβαση από την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, που δεν είναι παρά μια επίφαση δημοκρατίας που σκεπάζει την πραγματικότητα της δικτατορίας που τόσο ξεκάθαρα βιώνουμε στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στην εργασία και τις τελευταίες μέρες και στους δρόμους, η μετάβαση από την αντιπροσωπευτική δημοκρατία στην άμεση δημοκρατία. Προτείνω να στοχεύσουμε και να αγωνιστούμε ώστε ο αγώνας αυτών των ημερών να αποτελέσει τη μαγιά για το σύγχρονο κίνημα προς την Άμεση Δημοκρατία.
8. Αλλά για να έχει ένα τέτοιο αίτημα ισχύ, είναι απαραίτητο να μην απαιτηθεί μόνο από φοιτητές και μαθητές, παρόλο που αυτοί, όπως πάντα ξεκινάν την όποια ιστορική εξέλιξη, αλλά να απαιτηθεί από το λαϊκό, κοινωνικό κίνημα. Για να γίνει αυτό πρέπει να καταφέρουμε να βγάλουμε τους εργαζόμενους στο δρόμο, δίπλα μας, μαζί μας, ξεκινώντας με τους λιγότερο βολεμένους και περισσότερο «σιγοβράζωντες» και απογοητευμένους εδώ και χρόνια, τη λεγόμενη γενιά των 700 ευρώ.
9. Προτείνω να ψάξουμε όλοι μαζί και να βρούμε ποιες θα ήταν οι πιο ουσιαστικές κινήσεις, οι νέοι τρόποι, που θα πρέπει να χαρακτηρίζονται από όσο το δυνατόν περισσότερη έκπληξη. Πρέπει να αλλάξουμε τη συνθηματολογία μας. Τα μυνήματα μας πρέπει να εκφράζουν την αγάπη μας για τη ζωή, την αγάπη μας για την ελευθερία. Την ουσιαστική ελευθερία που την καταπατούν κράτος, εκκλησία, δυνάμεις καταστολής, και πάνω απ’ όλα οι οικονομικοί ηγήτορες με τη φτώχια που μας επιβάλλουν.
10. Το πιο απαραίτητο σε αυτή τη διαδικασία είναι να συνειδητοποιήσουμε ποιοι είμαστε. Δεν είμαστε οπαδοί κομμάτων, δεν υποτάσσουμε την ελεύθερη σκέψη μας σε ιδεολογίες που στις μέρες μας φαίνεται πια ξεκάθαρα ότι δεν είναι τίποτα άλλο από πυρήνες διάσπασης και όχι ένωσης. Είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι, ξεχωριστές οντότητες με ανθρώπινη αξία, με την αξία της ζωής, και θέλουμε να μετατρέψουμε την ελευθερία μας από όνειρο σε πραγματικότητα. Για αυτό δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κανένα κόμμα, σε καμία ομάδα μικροπολιτικών συμφερόντων, σε κανένα στρούχτορα αλλά και σε κανέναν ηγετίσκο που μπορεί να εμφανιστεί ανάμεσα και σε μας τους ίδιους, να καπελώσει άλλο τον αγώνα μας. Μπορεί αυτό στην αρχή να μας αφήσει φαινομενικά πιο μόνους αλλά θα είμαστε αληθινοί και ειλικρινείς κι αυτό δε μπορεί παρά να πείσει πολύ περισσότερους ανθρώπους για αυτή την αλήθεια και ειλικρίνεια μας.
11. Συμπερασματικά, προτείνω την με νέους και ειρηνικούς τρόπους προσέγγιση της γενιάς των 700 ευρώ αλλά και όλων των εργαζομένων, με κύριο πρόταγμά μας, με κύριο σύνθημά μας, Άμεση Δημοκρατία τώρα. Αν κοιτάς το δέντρο, χάνεις το δάσος και δε μας παίρνει για πολύ ακόμα να χάνουμε το δάσος. Η Παγκόσμια οικονομία καταρρέει και εμάς μας προετοιμάζουν για μια σύγχρονη, Ευρωπαϊκού τύπου Αργεντινή. Η ευκαιρία μας για ελευθερία είναι τώρα. Κι η εκδίκησή μας για το αίμα του Αλέξη, αν θέλουμε να είναι ουσιαστική, δε μπορεί παρά να είναι η πραγμάτωση ενός καλύτερου κόσμου.
ID σχολίου: 7287 - Δημοσίευση: 17-12-2008 02:01 από Dimitris L.
Πηγή: http://www.tvxs.gr/v1205
ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ: πάρα πολύς κόσμος στα ιστολόγια έχει αρχίσει να μιλάει για ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ... πραγματικά, το επόμενο βήμα που -κι ως Έλληνες αν θέλετε- θα έπρεπε να το έχουμε ανακαλύψει προ πολλού, είχε σκεπαστεί για δεκαετίας κάτω από τους διάφορους ιδεολογικούς αχταρμάδες μας. Αυτό πρέπει να είναι το πρόταγμά μας. Σας παραθέτω ένα κείμενο που προσπαθώ να το διαδώσω όσο περισσότερο μπορώ. Να γίνει το βασικό μας σύνθηκα η ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Να αποφασίζουμε με δημοψηφίσματα για το αν θέλουμε ένοπλοιυσ μπάτσους, ΜΑΤ, 28 δις στους τραπεζίτες, διαχωρισμό εκκλησίας-κράτους κ.α.
.......................................................
1. Το παιχνίδι έχει αρχίσει ήδη να χάνεται. Τα ΜΜΕ, αφού πούλησαν το θέμα για δύο μέρες, έπειτα άρχισαν να δείχνουν τις σπασμένες τζαμαρίες των εμπόρων και να τρομοκρατούν τον κόσμο με την κρίση αλλά και αναφερόμενοι στους διαδηλωτές ως «τρομοκράτες» (ΑΝΤ1) και «ταραξίες», κουκουλοφόρους κτλ. τα υπόλοιπα κανάλια, τώρα πνίξανε την ιστορία κι έχουν περάσει σε άλλα θέματα και στο γνωστό τους σαπουνοπρόγραμμα.
2. Όπως είπε ένας φίλος σε μια συνέλευση στο Πολυτεχνείο, «αυτή είναι μια ιστορική ευκαιρία που πρέπει να αρπάξουμε από τα μαλλιά». Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο εάν δούμε τη μεγάλη εικόνα. Η όλη συζήτηση και ο διχασμός «Πολυτεχνείο – Νομική» κτλ. είναι η μικρή εικόνα, και μας την διδάσκουν από γενιά σε γενιά ακριβώς επειδή την ελέγχουν και μπορούν να την περιθωριοποιούν και τελικά να την εκτονώνουν, σαν το κύμα που σκάει στο βράχο και μετά επιστρέφει στην προηγούμενη «γαλήνη».
3. Όσο καλά και αν οργανωθεί και συντονιστεί το λεγόμενο φοιτητικό και μαθητικό κίνημα, δεν πρόκειται να υπάρξει καμία απολύτως εξέλιξη, όπως βλέπουμε να επαναλαμβάνεται και σε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες (καταλήψεις ’90 – Τεμπονέρας). Απλά μεγαλώνει η λίστα των νεκρών ενώ ο αυταρχισμός του κράτους παραμένει στην ίδια παλιά του αντιστοιχία με τις αντιστάσεις της κοινωνίας. Άλλη αντίσταση είχε η ελληνική, αλλά και παγκόσμια κοινωνία το ’70, άρα και άλλη μορφή αυταρχισμού, άλλες αντιστάσεις έχει η σύγχρονη καταναλωτική, αποβλακωμένη από την ιδιωτική τηλεόραση κοινωνία. Ο σύγχρονος φασισμός είναι ο Ευαγγελάτος, ο Πρετεντέρης, ο Κούγιας, ο Λαμπράκης, αλλά και η πλήρης αποδοχή μιας διεφθαρμένης πολιτκής σκηνής αλλά και μιας διεφθαρμένης ως το κόκαλο κοινωνίας. Δεν είναι στη φύση του ανθρώπου η ρεμούλα, το φακελάκι των γιατρών, το λάδωμα των δημόσιων λειτουργών, οι αναρίθμητες περιπτώσεις κατάχρησης του κοινωνικού πλούτου, του δημόσιου χρήματος από τα ελληνικά και ξένα κεφάλαια, από τις πολυεθνικές. Όλα αυτά είναι προϊόν του καπιταλιστικού και ειδικά για τη χώρα μας του ελληνικού πλιατσικοκαπιταλιστικού συστήματος.
4. Η πραγματική πρόκληση των ημερών μας, δεδομένης της παγκόσμιας κρίσης αυτής της φούσκας που ονομάζεται παγκόσμια οικονομία, δεν είναι να οργανώσουμε το φοιτητικό και μαθητικό κίνημα, αλλά να αφυπνίσουμε το λαϊκό, κοινωνικό κίνημα που κοιμάται ακόμα στην τραγική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, ακόμα και μετά από την πρόσφατη δολοφονία ενός παιδιού αλλά και τις μετέπειτα σαφείς ενδείξεις του ότι ζούμε σε μια χούντα.
5. Σε αυτή την ιστορική ευκαιρία, που έχει ήδη βγει έξω από τα σύνορα της χώρας και με αφετηρία τα γκέτο του Παρισιού πριν 2 χρόνια σιγοβράζει σε όλη την Ευρώπη (αλλά και σε Ασία και Αυστραλία, ακόμα και Αμερική) εδώ και πολλά χρόνια, μιας Ευρώπης που βλέπει, απέναντι στην επέλαση της Παγκόσμιας Αμερικανικής κυριαρχίας, την Ε.Ε. να μην ασχολείται ουσιαστικά με τίποτα άλλο παρά με την εδραίωση της εκμεταλλευτικής εξουσίας της στους ίδιους τους λαούς της, οφείλουμε να φτάσουμε στη ρίζα του προβλήματος. Οφείλουμε να ονειρευτούμε πραγματικά και όχι συμβατικά.
6. Που βρίσκεται λοιπόν το πρόβλημα; Είναι η αστυνομία και ο στρατός; Όχι γιατί αυτοί δεν είναι παρά ο κατασταλτικός μηχανισμός της πολιτικής εξουσίας και του κράτους. Είναι λοιπόν η κυβέρνηση και η άρτια οργανωμένη αντιπολίτευση, αριστερή και κεντρώα, όπως αποδείχθηκε για άλλη μια φορά από όλες τις ενέργειες διάσπασης του κινήματος αλλά και το ξεκάθαρο ξεπούλημα του αγώνα; Όχι, γιατί αυτοί δεν είναι παρά οι υπάλληλοι της πραγματικής εξουσίας, της οικονομικής εξουσίας. Τα κόμματα ανήκουν σε αυτούς που τα χρηματοδοτούν και στα κέντρα αποφάσεων που τα στηρίζουν τα οποία κέντρα αποφάσεων ξεκινάν από τους ντόπιους μεγαλοκαρχαρίες μέχρι τη λέσχη Μπίλτερμπεργκ κι ακόμα παραπέρα. Ο Αλέξης δεν δολοφονήθηκε επειδή ένας μπάτσος τρελάθηκε, ο Αλέξης δεν δολοφονήθηκε επειδή όλοι οι μπάτσοι είναι γουρούνια, ο Αλέξης δεν δολοφονήθηκε επειδή το κράτος είναι αυταρχικό, ο Αλέξης δεν δολοφονήθηκε επειδή φταίει η συγκεκριμένη κυβέρνηση Καραμανλή (Ο Καλτεζάς δολοφονήθηκε επί ΠΑΣΟΚ). Ο Αλέξης δολοφονήθηκε επειδή είχε την κοινή με όλους μας ατυχία να ζει σε αυτή την εποχή, σε αυτόν τον κόσμο, σε αυτό το σύστημα κοινωνικής οργάνωσης και διαχείρισης του παραγόμενου, κοινού πλούτου.
7. Το πρόβλημα είναι συστημικό. Η λύση και το κύριο αίτημα σε έναν κόσμο που καταρρέει, σε ένα σύστημα που πλέον τρώει τις σάρκες του είναι η αλλαγή του πολιτικού μας συστήματος με τη μετάβαση από την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, που δεν είναι παρά μια επίφαση δημοκρατίας που σκεπάζει την πραγματικότητα της δικτατορίας που τόσο ξεκάθαρα βιώνουμε στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στην εργασία και τις τελευταίες μέρες και στους δρόμους, η μετάβαση από την αντιπροσωπευτική δημοκρατία στην άμεση δημοκρατία. Προτείνω να στοχεύσουμε και να αγωνιστούμε ώστε ο αγώνας αυτών των ημερών να αποτελέσει τη μαγιά για το σύγχρονο κίνημα προς την Άμεση Δημοκρατία.
8. Αλλά για να έχει ένα τέτοιο αίτημα ισχύ, είναι απαραίτητο να μην απαιτηθεί μόνο από φοιτητές και μαθητές, παρόλο που αυτοί, όπως πάντα ξεκινάν την όποια ιστορική εξέλιξη, αλλά να απαιτηθεί από το λαϊκό, κοινωνικό κίνημα. Για να γίνει αυτό πρέπει να καταφέρουμε να βγάλουμε τους εργαζόμενους στο δρόμο, δίπλα μας, μαζί μας, ξεκινώντας με τους λιγότερο βολεμένους και περισσότερο «σιγοβράζωντες» και απογοητευμένους εδώ και χρόνια, τη λεγόμενη γενιά των 700 ευρώ.
9. Προτείνω να ψάξουμε όλοι μαζί και να βρούμε ποιες θα ήταν οι πιο ουσιαστικές κινήσεις, οι νέοι τρόποι, που θα πρέπει να χαρακτηρίζονται από όσο το δυνατόν περισσότερη έκπληξη. Πρέπει να αλλάξουμε τη συνθηματολογία μας. Τα μυνήματα μας πρέπει να εκφράζουν την αγάπη μας για τη ζωή, την αγάπη μας για την ελευθερία. Την ουσιαστική ελευθερία που την καταπατούν κράτος, εκκλησία, δυνάμεις καταστολής, και πάνω απ’ όλα οι οικονομικοί ηγήτορες με τη φτώχια που μας επιβάλλουν.
10. Το πιο απαραίτητο σε αυτή τη διαδικασία είναι να συνειδητοποιήσουμε ποιοι είμαστε. Δεν είμαστε οπαδοί κομμάτων, δεν υποτάσσουμε την ελεύθερη σκέψη μας σε ιδεολογίες που στις μέρες μας φαίνεται πια ξεκάθαρα ότι δεν είναι τίποτα άλλο από πυρήνες διάσπασης και όχι ένωσης. Είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι, ξεχωριστές οντότητες με ανθρώπινη αξία, με την αξία της ζωής, και θέλουμε να μετατρέψουμε την ελευθερία μας από όνειρο σε πραγματικότητα. Για αυτό δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κανένα κόμμα, σε καμία ομάδα μικροπολιτικών συμφερόντων, σε κανένα στρούχτορα αλλά και σε κανέναν ηγετίσκο που μπορεί να εμφανιστεί ανάμεσα και σε μας τους ίδιους, να καπελώσει άλλο τον αγώνα μας. Μπορεί αυτό στην αρχή να μας αφήσει φαινομενικά πιο μόνους αλλά θα είμαστε αληθινοί και ειλικρινείς κι αυτό δε μπορεί παρά να πείσει πολύ περισσότερους ανθρώπους για αυτή την αλήθεια και ειλικρίνεια μας.
11. Συμπερασματικά, προτείνω την με νέους και ειρηνικούς τρόπους προσέγγιση της γενιάς των 700 ευρώ αλλά και όλων των εργαζομένων, με κύριο πρόταγμά μας, με κύριο σύνθημά μας, Άμεση Δημοκρατία τώρα. Αν κοιτάς το δέντρο, χάνεις το δάσος και δε μας παίρνει για πολύ ακόμα να χάνουμε το δάσος. Η Παγκόσμια οικονομία καταρρέει και εμάς μας προετοιμάζουν για μια σύγχρονη, Ευρωπαϊκού τύπου Αργεντινή. Η ευκαιρία μας για ελευθερία είναι τώρα. Κι η εκδίκησή μας για το αίμα του Αλέξη, αν θέλουμε να είναι ουσιαστική, δε μπορεί παρά να είναι η πραγμάτωση ενός καλύτερου κόσμου.
ID σχολίου: 7287 - Δημοσίευση: 17-12-2008 02:01 από Dimitris L.
Πηγή: http://www.tvxs.gr/v1205
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



